Na przestrzeni stuleci, wskutek asymilacji różnych, dobrowolnie bądź przymusowo, osiedlonych tu narodowości ( polskiej - najliczniejszej, ale także ruskiej, tatarskiej, litewskiej, wołoskiej i niemieckiej, wykształciła się nowa jakościowo grupa, różniąca się od innych w wielu dziedzinach gospodarki i kultury. Oparciem dla wszystkich był las. Z niego żyli w sferze gospodarczej i bez niego nie mogli żyć w sferze duchowej, kulturowej.

Ważnym elementem Lasowiaków odróżniających ich od innych grup etnicznych był strój.

Był to strój bardzo skromny, szyty z niebarwionego lnianego albo konopnego płótna i zdobiony białym, czarnym lub czerwonym haftem.

W strukturze obecnego Powiatu tarnobrzeskiego lasy stanowią 31 % powierzchni.

W układzie siedlisk przeważają siedliska borowe - ponad 60 %. W składzie gatunkowym jest jeszcze 4% dębu.

O jego związkach z tym terenem świadczą licznie występujące nazwiska ze rdzeniem dąb jak: Dąbal, Dębal, Dąbek, Dąbrowski oraz nazwy miejscowości : Dęba, Nowa Dęba, Poręby Dębskie, Dąbrowica oraz rzeka Dąbrówka. Do puszczy i zajęć mieszkańców nawiązują natomiast nazwy wsi i gruntów na mapach katastralnych jak: Sokolniki, Zalesie (gmina Gorzyce),Poręby Furmańskie (Gmina Grębów) Poręby, Porębniki, Poręby pod Olszynkami (gmina Baranów Sandomierski).

Dla wykazania, że Tarnowscy, od czasów króla Łokietka, współtworzący zręby odradzającego się państwa polskiego, zawsze lojalni wobec jego władców i prawa, stanowili przez wieki wzorzec godny naśladowania nie tylko wobec innych rodów rycerskich, ale także wobec okolicznej ludności oraz dla podkreślenia, że kulturę, rozwój i byt mieszkających tutaj ludzi przez wieki zdominowała puszcza, zasadnym jest umieszczenie w herbie Powiatu tarnobrzeskiego Leliwy, a przy niej girlandy z liści dębu.

Oprac. Kazimierz Błasiak

Wykorzystano nast. publikacje: